Wydawnictwo „Świętokrzyskie Studia Archiwalno-Historyczne”

Teksty publikowane będą w działach:

• Artykuły i komunikaty
• Źródła i materiały
• Recenzje i omówienia
• Kronika
• Sylwetki

 Redakcja zastrzega sobie prawo doboru tekstów.

1. Informacje ogólne
   1. Objętość artykułu problemowego nie powinna przekraczać 1 arkusza wydawniczego (40 tys. znaków ze spacjami w tekście ciągłym, 700 wierszy, czyli 15 stron znormalizowanego tekstu (czcionka Times New Roman, rozmiar 12, interlinia 1,5, marginesy 2,5 cm, tekst wyjustowany). Do działów Kronika, Recenzje i omówienia, tekst powinien mieć maksymalnie 5 stron tekstu znormalizowanego.
2. Materiały na płycie CD lub e-mailem prosimy przesyłać na adres redakcji e-mai: ssah@kielce.ap.gov.pl
3. Układ pierwszej strony artykułu: z lewej strony u góry imię i nazwisko autora, poniżej wskazany ORCID, następnie afiliacja – nazwa instytucji ( jeśli autor życzy sobie, aby tekst był afiliowany) lub miasto. Tytuł wytłuszczony (Ctrl+B). Na początku tekstu należy podać słowa kluczowe i streszczenie. Wszystkie elementy wypełnione pismem tekstowym, bez stosowania wersalików.
4. Format tekstu:

• Marginesy: 2,5 cm
• Czcionka: 12, Times New Roman
• Tekst wyjustowany
• Wcięcia akapitowe: 1,25 cm (tabulatorem; prosimy nie robić wcięć spacjami)
• Interlinia: 1,5
• Bez odstępów między akapitami (odstępy przed i po akapicie: 0 pkt)
• Tytuł i śródtytuły: pogrubienie (Ctrl+B)

1. Wskazówki do zapisów w tekście artykułu
   1. Zapis imion i pseudonimów.
   Zapis imion i pseudonimów konsekwentnie w całym artykule:w nazwiskach dwuczłonowych nie używamy spacji przed i po dywizie, np. Lewicka-Król. Imiona osób po raz pierwszy wzmiankowanych w tekście lub narracyjnym fragmencie przypisu powinny być przytoczone w pełnym brzmieniu. W innych przypadkach podaje się inicjał imienia i nazwisko lub tylko nazwisko. W opisach bibliograficznych i archiwalnych zawsze należy uwzględniać jedynie inicjały imion i nazwisko. Zapis pseudonimów: Bolesław Krakowiak ps. Bilof lub Bolesław Krakowiak „Bilof” (konsekwentnie w całym tekście).
2. Zapis dat.
   Zapisy dat: W tekście jeśli to nie jest cytat Przykład: 2 października 1954 r. lub 2 X 1954 r., w nawiasach bez: „roku” i „r.” Przykład: (2 X 1954). Określenia „rok” i „wiek” przed – bez stosowania skrótu, np.: w roku 1916, w wieku XVI; określenia „rok” i „wiek” po – stosujemy skróty, np.: w 1821 r., w XVIII w.; dekady: w latach 60. XIX w., na przełomie lat 20. i 30. XX w.; przy różnych stylach (kalendarzach): 10/20 V 1589 r., 27 II/11 III 1896 r.; okresy od do: np. 1–10 V 1900 r., 1 V–10 VI 1900 r.
3. Zapis liczb.
   Zapis cyfrowy liczb z oddzielaniem twardą spacją (Ctrl + shift + spacja) rzędów wielkości: 1 234, 11 456, 234 567, zapis zakresu liczb z myślnikiem: 126–145; 1939–1945; zapis cyfrowy z zastosowaniem skrótów: tys., mln, mld, np. 2 tys., 5 mln, 10 mld.
4. Część ilustracyjna.
   Tabele: Należy sporządzić w programie Word lub Excel i dostarczyć w edytowalnej wersji w osobnym pliku. W tekście należy zaznaczyć miejsce lokalizacji Tabeli opatrzonej numerem i tytułem – nad tabelą. Pod tabelą należy podać jej źródło i/lub uwagi. Numeracja Tabel ciągła w artykule. Format opisów (tytuł i źródło): 10, Times New Roman, interlinia pojedyncza. Przykład:

Tabela 7. Zestawienie wieców przedwyborczych zorganizowanych przez Stronnictwo Narodowe.

TABELA

Źródło: APK, UWK I, 2850 t. V, Materiały dotyczące wyborów do sejmu i senatu, s. 890; sygn. 2663, Tygodniowe sprawozdania wojewody, s. 93.

Rysunki, schematy, wykresy: Należy wykonać w programach Excel, Corel (otwarty) otwarty i dostarczyć w wersji edytowalnej. Dodatkowo mogą być przekazane w postaci gotowych plików w postaci np. .JPG, które należy opatrzyć numerem i tytułem (nad obiektem) oraz źródłem (pod obiektem). Format opisów (tytuł i źródło): 10, Times New Roman, interlinia pojedyncza. Numeracja rysunków / schematów / wykresów ciągła w artykule. Przykład:

Rysunek (Schemat / Wykres) 3. Wygląd elewacji budynku. Rysunek odręczny Autora, 2020 r.

RYSUNEK / SCHEMAT / WYKRES

Źródło: Zbiory prywatne Autora.

Fotografie: Fotografie należy dostarczyć jako osobne pliki dołączone do tekstu artykułu. Ilustracje należy dostarczyć w postaci plików TIFF lub JPG w rozdzielczości nie mniejszej niż 1000x1000 pikseli, w systemie RGB, bez kompresji. W tekście należy zaznaczyć miejsce lokalizacji ilustracji – opatrzyć je numerem, tytułem, datą przynajmniej roczną oraz źródłem (pod fotografią). Numeracja fotografii ciągła w artykule. Przykład:

FOTOGRAFIA

Fotografia 3. Zdjęcie grupowe uczestników szkolenia przeciwpożarowego w Kielcach, 1934 r. Źródło: Archiwum domowe rodziny Araciszewskich.

1. Przypisy.
   1. W przypisach stosuje się te same parametry jak w tekście, tzn. wielkość liter, interlinię i margines. Numery przypisów w tekście umieszcza się przed przecinkiem, średnikiem i kropką kończącą zdanie (z wyjątkiem skrótów, np.: w. lub r.).
2. W przypisach stosuje się konwencjonalne skróty polskie: tamże, tenże, taż, zob., por., wyd., oprac., red. (z wykluczeniem pod red.).

Przykłady opisów:

Wydawnictwa zwarte

– Inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł tekstu (kursywą), miejsce i rok wydania, numer strony. Przykład:

1. Piwek, Kielce w latach 1816–1866. Ludność i gospodarka, Ostrowiec Świętokrzyski, 2005, s. 45–47.

Rozdziały z pracach zbiorowych (monografiach)

– Inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł tekstu (kursywą), w: (bez nawiasu kwadratowego), tytuł opracowania (kursywą), red., inicjał i nazwisko redaktora lub redaktorów, miejsce i rok wydana, numer strony. Przykład:

1. Rudzka-Bednawska, Początek okupacji – Marymont i Szydłowiec, w: Funkcjonariusze Policji Państwowej w II Rzeczypospolitej, podczas okupacji i okresie międzywojennym – w świetle źródeł archiwalnych i wspomnień, red. E. Majcher-Ociesa, W. Rutkowska, Kielce 2022, s. 214.
2. Jedynak, Z Sulisławic do Ameryki, Marian Piotr Sierant „Marian” (1924–2015), w: Z dziejów Sulisławic i nie tylko… Prace konkursowe¸ red. W. Rutkowska, P Sławiński, Kielce – Sulisławice 2022, s. 14–15.

Artykuły w czasopismach

– Inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł tekstu (kursywą) w przypadku ich braku pierwsze słowa tekstu (kursywą w nawiasie kwadratowym), tytuł czasopisma w cudzysłowie lub skrót tytułu bez cudzysłowu (w przypadku tytułów czasopism przy pierwszym cytowaniu w nawiasie okrągłym należy podać skrót poprzedzony sformułowaniem „dalej:”), rok wydania, numer lub zeszyt cyframi arabskimi, numery stron. Przykład:

1. Kwiatkowska, Wpływ komputeryzacji archiwów na metodykę archiwalną, „Archiwista Polski” (dalej: AP) 2003, nr 3, s. 31–32.
2. Stulczewski, Dokumentacja stowarzyszeń i związków kombatanckich, AP 2017, nr 1–2, s. 35–38.

[Ważny ruch…], „Tygodnik Radomski” 1992, nr 14, s. 6.

Hasła słownikowe

– O ile są one przyporządkowane konkretnemu autorowi: inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł hasła (kursywą), w:, tytuł słownika (kursywą), red., inicjał imienia i nazwisko redaktora, miejsce i rok wydania, numer strony. Przykład:

Ł. Guldon, Ossoliński Hieronim, w: Świętokrzyski Słownik Biograficzny, t. 1, do 1795 r., red. J. Wijaczka, Kielce 2002, s. 126.

Dokumenty archiwalne

– Nazwa archiwum lub jej skrót (w przypadku nazwy archiwum przy pierwszym cytowaniu w nawiasie okrągłym należy podać skrót poprzedzony sformułowaniem „dalej:”), nazwa zespołu względnie zbioru archiwalnego lub jej skrót (w przypadku nazwy zespołu/zbioru archiwalnego przy pierwszym cytowaniu w nawiasie okrągłym należy podać skrót poprzedzony sformułowaniem „dalej:”), sygnatura, numer strony lub karty. Przykład:

przy pierwszym cytowaniu:

Archiwum Państwowe w Kielcach (dalej: APK)Rząd Gubernialny Kielecki (dalej: RGK), sygn. 17540, s. 1./W przypadku występowania w tekście tylko Archiwum Państwowego w Kielcach. Przy podawaniu skrótów kolejnych archiwów występujących w tekście np.: Archiwum Państwowe w Kaliszu,Archiwum Państwowe w Katowicach lub Archiwum Państwowe w Kielcach podajemy kolejno: APKa, APKt, APKi/.

przy kolejnym cytowaniu:

APK, RGK, sygn. 90, s. 195–198.

Strony internetowe

– Pełny adres strony (bez hiperłącza i dodatkowych znaków na końcu adresu /kropka, przecinek itp./), w nawiasie kwadratowym datę dostępu poprzedzoną słowem „dostęp:”. Przykład:

http://www.kielce.ap.gov.pl/pl/ [dostęp: 17.03.2012].

– W przypadku np. artykułów, rozdziałów w monografiach lub książek wydanych tylko w wersji elektronicznej zamieszczonych w Internecie zapis początku tak jak w publikacjach papierowych, później opis strony internetowej: Przykład:

1. Latawiec, A. Górak, J. Krajka, Naczelnicy okręgów celnych i inspektorzy rewirów celnych w Królestwie Polskim w latach 1851–1914 (1918), Lublin 2023, s. 73–78, https://www.researchgate.net/publication/373818759_Naczelnicy_okregow_celnych_i_inspektorzy_rewirow_celnych_w_Krolestwie_Polskim_w_latach_1851-1914_1918 [dostęp20.12.2023].

Opisy bibliograficzne wtrącone do tekstu

– Opisy bibliograficzne wtrącone do tekstu lub wywodu podajemy w nawiasie okrągłym.

Zapis wielokrotnie cytowanych prac

– Po incipitach prac wielokrotnie cytowanych nie umieszczamy wielokropka. Przykład:

przy pierwszym cytowaniu:

1. Guldon, A. Massalski, Historia Kielc do roku 1945, Kielce 2000, s. 16, 18.

przy cytowaniu w następnym przypisie:

Tamże, s. 20.

natomiast przy kolejnym cytowaniu:

1. Guldon, A. Massalski, Historia Kielc, s. 150.

Zapisy normatywów:

Ustawa tymczasowa z dnia 2 sierpnia 1919 r. o organizacji władz administracyjnych II instancji, Dz.U. 1919 nr 63 poz. 395.

Zarządzenie Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1983 r. w sprawie rozliczania kosztów działalności inwestycyjnej w jednostkach i zakładach budżetowych, M.P. 1983 nr 2 poz. 12.

Cytaty

– Cytaty oznaczamy kursywą lub „cudzysłowem” (nigdy jednym i drugim), dłuższe cytaty (tzw. cytaty blokowe) powyżej 40 wyrazów w osobnym akapicie (rozmiar czcionki: 11; bez cudzysłowu).

1. Bibliografia
   Układ bibliografii: alfabetyczny z podziałem na sekcje w zależności od tekstu: Źródła archiwalne; Źródła drukowane; Normatywy; Pamiętniki; wspomnienia i relacje; Czasopisma; Opracowania; Netografia. W bibliografii podajemy nazwisko i inicjał imienia autora, pozostała część zapisu tak jak w przypisie. W przypadku książek nie podajemy stron, natomiast w rozdziałach monografii i artykułach w czasopismach podajemy zakres stron. Przykład:

Źródła archiwalne

Archiwum Państwowe w Kielcach

Rząd Gubernialny Kielecki, sygn. 17540 (i ewentualnie kolejne sygnatury z tego zespołu),

 Normatywy:

Ustawa tymczasowa z dnia 2 sierpnia 1919 r. o organizacji władz administracyjnych II instancji, Dz.U. 1919, nr 63, poz. 395.

Zarządzenie Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1983 r. w sprawie rozliczania kosztów działalności inwestycyjnej w jednostkach i zakładach budżetowych, M.P. 1983 nr 2 poz. 12.

 Pamiętniki, wspomnienia i relacje

Hoesick F., Ze wspomnień o cenzurze rosyjskiej w Warszawie, Warszawa 1929.

Reymont W., Pielgrzymka do Jasnej Góry. Wrażenia i obrazy, Warszawa 1895.

 Czasopisma

„Echo Dnia” 2015–2016.

„Świętokrzyskie Studia Archiwalno-Historyczne” 2012–2021.

 Opracowania

Chlebowski, C., Pozdrówcie Góry Świętokrzyskie. Reportaż historyczny, wyd. 7, Toruń 2006.

Guldon Ł., Ossoliński Hieronim, w: Świętokrzyski Słownik Biograficzny, t. 1, do 1795 r., red. J. Wijaczka, Kielce 2002, s. 126.

Guldon Z., Massalski A., Historia Kielc do roku 1945, Kielce 2000.

Jedynak M., Z Sulisławic do Ameryki, Marian Piotr Sierant „Marian” (1924–2015), w: Z dziejów Sulisławic i nie tylko… Prace konkursowe¸ red. W. Rutkowska, P Sławiński, Kielce – Sulisławice 2022, s. 11–23.

Kwiatkowska W., Wpływ komputeryzacji archiwów na metodykę archiwalną, „Archiwista Polski” 2003, nr 3, s. 31–38.

Piwek J., Kielce w latach 1816–1866. Ludność i gospodarka, Ostrowiec Świętokrzyski 2005.

Rudzka-Bednawska T., Początek okupacji – Marymont i Szydłowiec, w: Funkcjonariusze Policji Państwowej w II Rzeczypospolitej, podczas okupacji i okresie międzywojennym – w świetle źródeł archiwalnych i wspomnień, red. E. Majcher-Ociesa, W. Rutkowska, Kielce 2022, s. 213–227.

Stulczewski J., Dokumentacja stowarzyszeń i związków kombatanckich, „Archiwista Polski” 2017, nr 1–2, s. 31–42.

Prosimy o zapoznanie się z procedurą recenzowania “Świętokrzyskich Studiów Archiwalno-Historycznych”.

1. Do oceny publikacji powoływani są recenzenci kompetentni w dziedzinie archiwistyki i historii. Wyboru recenzentów dokonuje Zarząd Kieleckiego Towarzystwa Naukowego spośród kandydatów zgłoszonych przez Radę Naukową „Świętokrzyskich Studiów Archiwalno-Historycznych".
2. Nadesłane artykuły i wydawnictwa źródłowe są poddawane ocenie wstępnej przez członków Rady Naukowej i Zespołu Redakcyjnego, a następnie recenzowane przez co najmniej dwóch kompetentnych recenzentów niebędących członkami Rady Naukowej i Zespołu Redakcyjnego, niezatrudnionych w jednostce wydającej czasopismo.
3. Wszystkie publikowane artykuły są recenzowane w trybie ślepym.
4. Każda recenzja posiada formę pisemną, której podstawą jest formularz recenzji i kończy się jednoznacznym wnioskiem, co do dopuszczenia artykułu do publikacji lub jego odrzucenia.
5. Po zakończeniu recenzowania Autor jest informowany o wynikach oceny oraz otrzymuje recenzję do wglądu, celem dokonania korekty tekstu według wskazań recenzentów.
6. Lista recenzentów jest publikowana w każdym z numerów czasopisma oraz na portalu internetowym Archiwum Państwowego w Kielcach.

Redakcja „Świętokrzyskich Studiów Archiwalno-Historycznych” zaprasza: archiwistów, historyków, muzealników, bibliotekarzy i nauczycieli oraz wszystkich zainteresowanych do współpracy w wydaniu kolejnego tomu periodyku. Przyjmujemy przede wszystkim teksty dotyczące szeroko rozumianej archiwistyki – teorii i metodyki archiwalnej oraz archiwoznawstwa. Interesują nas także artykuły o charakterze źródłoznawczym oraz prace poświęcone naukom pomocniczym historii i dziejom regionu. Czasopismo zainteresowane jest zwłaszcza wydawnictwami źródłowymi, recenzjami (głównie publikacji z zakresu archiwistyki, historii) oraz sprawozdaniami z ważnych wydarzeń w świecie nauki o archiwach.
Teksty do kolejnego tomu ŚSA-H przyjmujemy do 31 stycznia roku, w którym ma się ukazać dany tom.